گامرون

لزوم توجه به امنیت روستاها

روزگاری نه چندان دور روستاها یکی از امن ترین نقاط کشور بودند به حدی که به ندرت اتفاق می افتاد مواردی از سرقت گزارش شود . حتی یادم هست در ایام تابستان که مردم روستای ما و سایر روستاهای همجوار (شرق بندرعباس ) جهت جمع آوری نخیلات خود به نخلستانی در حومه میناب کوچ می کردند و روستاها به کلی خالی از سکنه می شد ، در پایان تابستان وقتی که بر می گشتیم حتی یک لنگه دمپایی از جایش تکان نخورده بود . حتی احشامی مانند گاو و گوساله که معمولا در منطقه رها می شدند و در صحراهای اطراف به سر می بردند پس از بازگشت صحیح و سالم یافته می شدند . آن روزها درب خانه ها چوبی و بعضا بدون قفل و کلید رها می شدند اما هیچ اتفاقی نمی افتاد . متاسفانه چندی است که امنیت روستاها خصوصا در شرق بندرعباس به خطر افتاده و سارقین زورگیر با حمله به چوپانها احشام آنها را به یغما می برند . جهت تحقیق این امر به طور مثال می توان سری به روستاهای حسین آباد و درتوجان زد که چندین مورد از این زورگیری که نام دیگر آن سرقت به عنف است اتفاق افتاده است و ظاهرا نشانه های داده شده از طرف افرادی که مورد دستبرد سارقین قرار گرفته اند نشان می دهد که این اعمال توسط چند نفر خاص انجام می گیرد . از آنجا که مالباختگان مذکور افرادی فقیر و ندار و بی سر و زبان هستند حتی از مراجعه به مراکز انتظامی هم امتناع می کنند و البته این وظیفه مراکز انتظامی است که اکنون به سراغ آنها رفته و با تحقیق و تفحص رد پائی از سارقین بیابند . علاوه بر آنها سرقت های پراکنده ای از محل زمینهای کشاورزی و دامداری و کارگاه بلوک زنی هم گزارش شده است . آنچه حائز اهمیت است رسیدگی سریع به این موضوع است که ادامه وضع موجود ممکن است بر شاخص تولید در این مناطق روستائی تاثیر منفی و انگیزه ای برای مهاجرت به شهر و پدیده حاشیه نشینی گردد .