گامرون

جشن و آتش و خون

جشن شادمانی آغاز سال نو مسیحی به مناسبت میلاد حضرت مسیح در حالی جریان دارد که درست در سرزمین ولادت حضرت مسیح آتش و خون جاری است . تقارن عجیبی اتفاق افتاده است . در اغلب جهان شادمانی و آتش بازی برپاست و در غزه هم آتش بازی برپاست اما از نوعی دیگر . آتش ویرانی و آوار و صدای انفجار بمب و موشک .

حضرت عیسی علیه السلام به پیامبر صلح و آشتی شهرت دارد و اوست که می گوید اگر کسی به صورت شما سیلی زد طرف دیگر صورت خود را جلو بیاورید . و همین نکته از آموزه های وی است که جنگ را نهی می کند . زیرا جنگ در صورتی وقوع می یابد که مقابله باشد . بطور یقین در زمان حیات آن پیامبر رحمت دنیای سیاست این چنین رشد نکرده بود و تعداد سیاست مداران قدرت پیشه تا این حد جهان را نیالوده بود .

حتی سیاست مداران گذشته تا این حد با علوم و رموز سیاست آشنا نبودند . نمی خواهم بگویم سیاست چیز بدی است زیرا یک علم است و علم هم نمی تواند فی نفسه بد باشد . اما آن چیزی که یک علم را از تعالی به پستی می کشاند همانا استفاده های ناصحیحی است که توسط عده ای سودجو از آن علم میشود . بطور مثال دانش هسته ای اولین پیامدش ساخت سلاح های اتمی بود و البته جهان حق دارد با این پیشینه نسبت به آن نگران باشد . حالا برگردیم به دنیای سیاست و ببینیم همانها که خود از دانش هسته ای به قتل عام بشریت پرداختند امروز به بهانه جلوگیری از تولید سلاح هسته ای به نوعی دیگر جنگ و آتش و خون به پا می کنند و مانع دیگران در دستیابی به دانش هسته ای هستند .

چرا این مدعیان صلح که خود نیز اغلب پیروان ظاهری حضرت مسیح هستند نمی توانند صلحی پایدار در سرزمین های اشغالی و در زادگاه حضرت مسیح بوجود بیاورند . آیا حقیقت دارد که آنها به دنبال صلح هستند و یا فقط شعار صلح برای فریب افکار عمومی را سر می دهند . آخر این منازعات بر سر چیست ؟ اگر برای چند وجب زمین است که زمین خدا پهناور است و اگر همه کشورهای جهان چند متر از مرزهای خود عقب نشینی کنند فضائی که بوجود می آید بیش از محدوده مورد دعوی است . اگر بر سر عقیده و مرام است که همه خود را پیرو خدا و انبیا می دانند و خداوند هم صلح جویان را دوست دارد . اگر بر سر بیت المقدس است که بیت المقدس متعلق به همه جهانیان است و به شخص و گروه خاصی تعلق ندارد و مالکیت آن از خداوند است . همچون کعبه که بیت الله است و تعلق به شخص و گروهی ندارد . آیا چشمان حقیقت بین یافت نمیشود و همان گفته حافظ علیه الرحمه است که فرمود:

" جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند "

گمان می کنم دنیای کثیف سیاست نمی خواهد و مایل نیست که این منازعات به پایان برسد . حتما" روزی خواهد آمد که جهانیان بدانند در پشت پرده این منازعات چه گروه ها و اشخاصی ذینفع هستند و چه ثروت ها و منافعی عاید آنان می شده است .

تجربه ای در یک مقیاس خیلی کوچک برایم اتفاق افتاد که از خباثت برخی تعجب نمودم . برای حل اختلاف دو گروه بر سر ملکی وعده کردیم و حاضر شدیم و در مسجدی جلسه کردیم و نهایتا" به توافقی دست یافتیم . در آن جلسه غیبت یکی از اعضای شورای ده تعجب انگیز بود . ابتدا احتمال غیبت او بود که در ده نباشد اما پیام آوردند که در خانه است و آگاهانه غیبت نموده است . توافقنامه ای نوشته شد و یک طرف امضا نمود و طرف دیگر وعده کرد که ظرف یک هفته امضا و تحویل دهد اما خلف وعده کردند . علت را جویا شدیم که سبب چه بوده و نهایتا" همان شخص غایب را مسئول نفاق دانستند و باز هم از علت نفاق وی سوال شد و تحقیق به عمل آمد و دانسته شد که وی اصالتا" از اهالی آن منطقه نیست و از بدو ورود به تفرقه افکنی روی آورده و بین فامیل و دوست و آشنا جدائی افکنده و نهایتا" خود بر اریکه قدرت نشسته و صلح دو گروه متساوی با عزل و هزل وی خواهد بود .

باید که دعائی از درگاه احدیت نمود که بار پروردگارا : شر منافقان را بر سر خودشان آوارکن و شرایط رسوائی آنان را فراهم فرما . آمین یا رب العالمین

+ نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم دی 1387ساعت 11:53 توسط علی تیماس |